26 Haziran 2010 Cumartesi

İnceden bir sıcak sızıyor içine; ağrının ortasından geçiyor, alıp gezdiriyor yer yer. Aklını yoksun kılmak için zorluyor. Kalbin acıyı değil, vereni umursuyor. Umursadığın ise bir diğerini.. Bir diğerinde çırpındıkça, önemsediğin acıyor. O, senin acına, senin için acıyor; oysa düştüğü ateşte küllenmeye hazır. Onun tozu, senin dumanın. O uzak liman, sen kağıt gemi.. Su alıyorsun ama seviyorsun denizini; hepsi bu. Ömrün seni bağışlasın.

hüseyin murat