yok hükmündedir

bin şiirin yeşil atına

çileli ekim günlerini bir daha oku

acının ve gelinciğin kitaplığında

acı, yok hükmündedir

ölümün anayurdu bendedir

solgun idam fermânıdır ruzigâr

bir türkünün derin ağaçlığında

ölüm, yok hükmündedir

kuşlar ahî, gün yörüktür, vakt irişir

haylice sonbahar olur

gizli abdal diliyledir sevda

sevda, yok hükmündedir

hilmi yavuz, bedreddin üzerine şiirler, cem yayınevi, s.6-7

Buğdayın Türküsü

Halkım ben, parmakla sayılmayan

Sesimde pırıl pırıl bir güç var

Karanlıkta boy atmaya

Sessizliği aşmaya yarayan

Ölü, yiğit, gölge ve buz, ne varsa

Tohuma dururlar yeniden

Ve halk, toprağa gömülü

Tohuma durur bir yerde

Buğday nasıl filizini sürer de

Çıkarsa toprağın üstüne

Güzelim kırmızı elleriyle

Sessizliği burgu gibi deler de

Biz halkız, yeniden doğarız ölümlerle.

Pablo Neruda,  Çeviri: Hilmi Yavuz

Yorum: Yeni Türkü

rüya ve buğday

bir derin tarla sürüyorum, pulluk

bıçağı sanki rüyamsı bir gümüş varak...

topraktan fışkırıyor, iri, sapsarı güneş:

som altından koca bir tepsi olarak...

tepsi boş, istiyorum, buğdayım olsun,

himmet verelim mi? diyor, pîrim;

kalbimse buğdaydan hiç vazgeçmiyor,

o ısrarcı, ben oralı değilim..

dönüşte, yolda torbadan düşüyor güneş;

bakıyorum, hayret! erik dalında üzüm!

şaşkın, diyorum, pîrimin bir bildiği var,

ama himmet istemeye yok artık yüzüm...

Hilmi Yavuz, Rüya Şiirleri, Everest Yayınları, S.33