Bağışlamak

Beni suskunlukla mayaladılar, keskin bir giyotinle

Beni bağışlayarak mühürlediler, isli bir ateşle.

Kanlı bir rahim gibi doğurgan dudaklarım,

ben oyum, Yahya’sı dilsiz bir İsa neyse.

Nefesim bulut, gözlerim yıldız saçtı geceye,

ve terimden deniz, etimden kara yaptılar.

Eksik bir insan bıraktılar geriye

Ben kendimi tamamlayamam, bağışlayın beni...

Dinçer Yurttaş, Yekpare Kırılganlıklar, NotaBene Yayınları, S.88

Pangea

küçük bir ada bizimkisi

kırlangıçların bile sığmadığı bu gök altında

kıyılarında aynı deniz

sokaklarında aynı rüzgar

öyle ki saçlarının kokusu

bir uçtan bir uca,

dudaklarındaki sözler bu yerden o göğe uçar

küçük bir ada bizimkisi

hani özlesen bir el uzamı

koparılmış bir gelincik solumu

uzatsan ayaklarını

örtmez üstünü samanyolu,

bırakıp gitsen hakeza

gittiğin yerden görünür

bölsen kimseye yetmez,

uzun yolculuklara çıksan

uyumaya değmez

küçük bir ada bizimkisi

soluklanalım

ve mutlu olalım,

ve tek başımıza belki de

uzun uzun bakalım diye sonsuzluğa

yol kıyısına konulmuş bir bank

yanı başımı sana ayırdım

koy diye başını omuz boşluğuma denk

küçük bir ada bizimkisi

ama sanma ki dar

uzatıp ayaklarını

hayret edecek herkese yer var.

Dinçer Yurttaş, Yekpare Kırılganlıklar, NotaBene Yayınları, S.37-38