I
Kapıyı vurup çıktım dışarı
Sırtımda elma çuvalı
Bu gençlikte elma satılmaz
Kunduram cilalı mendilim beyaz
Bir kapı çaldım henüz ikindi
Elif'im pencerede yutkundu
Bilseniz ne dolmalar yuttum
Elif'len akşamı ettim
II
Ödünç urba giyip bir kenara oturdum
Elimde karpuz vardı
İğreti bıçakla karpuzu soydum
İkindi rüzgârında terim kurudu
Gözlerim ince bozuk
Yediğim karpuz içimi yudu
Deniz kenarıydı usul usul soyundum
Mavi su balıklı su
Tazelendi umudum
Sudan çıktım akşam oldu
Bir kötü derde düştüm
Tekmil Üsküdar bildi
Bir babam var adı Hasan
Bir anam var ağlıyor
Evimizde aş noksan
Metin Eloğlu, Yine, Adam Yayınları, Eylül 1982, S.81-82
