Kimse Bana Yaran Olmaz Yar Olmaz

Kimse bana yaran olmaz yar olmaz

Mertlik hırkasını giydim giyeli

Dünya bomboş olsa bana yer kalmaz

İnsana muhabbet duydum duyalı

İmanım hükümdar benliğim esir

Ehli Beyt'i sevdim dediler kusur

Kimi korkak dedi kimi de cesur

Kurt ile kuzuyu yaydım yayalı

Ardımdan vuranlar yüzüme güler

Kestiği az gibi parçalar böler

Herkes kılıcını boynumda biler

Başımı meydana koydum koyalı

Bu kızılbaş oldu yunmaz dediler

Kapıya bacaya konmaz dediler

Kestiği haramdır yenmez dediler

İmam Hüseyin'e uydum uyalı

Kimi benden kağıt hüccet arıyor

Hal bilmeyen dip dedemi soruyor

Dostlar ölümüme karar veriyor

Sefil Selimi'yim dedim diyeli

Sefil Selimi (Ahmet Günbulut, Şarkışla 1933 - Sivas 2003)

Seher Yeli Nazlı Yâre

Seher yeli nazlı yâre

Bildir beni bildir beni

Düşmüşüm elden ayaktan

Kaldır beni kaldır beni

Söyle güzeller şahına

Yüz süreyim dergâhına

Zehir olan kadehine

Doldur beni doldur beni

Kul Ahmet'im gönül versem

Bağında gülünü dersem

Senden gayrı yâr seversem

Öldür beni öldür beni

Kul Ahmet

Bağışla Beni

İşittim feryadını, kırıldı belim

Gelmek mümkün değil, bağışla beni

Didindim, çırpındım, kapalı yolum

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

 

Hıçkırığın yaktı beni bitirdi

Özümden ruhumu aldı götürdü

Yüzünü görseydim bana yeterdi

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

 

Orda olsaydım silerdim yaşını

Döşüme alırdım güzel başını

Gelseydim öperdim toprak taşını

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

 

Izdırabın çoktur, büyük acın var

Senden uzak kaldım, yanıyorum yar

Gelirdim kuş gibi uçsaydım eğer

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

 

İsterdim ben bu an orda olmayı

Silerdim gözünden akan damlayı

Çok arz ettim azmeyledim gelmeyi

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

Bilirim ki orda yıkıldın kaldın

Tek teselliyi göz yaşlarından aldın

Yaktın bu sinemi ateşe saldın

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

 

Nesimi kalbinde saklıyor seni

Sensiz dünya zindan, nidem cihanı

Gelmek için de satardım ben beni

Gelmek mümkün değil, bağışla beni.

Nesimi Çimen