dışarıda

sözü edilen ağaç, orada değildir hiçbir zaman

sadece hecelerin bekçisi

belli bir toprağa dökülünce

ve zerresinde büyüyordu hayat denir, kederiyle

ha vardı ha yoktu; gökyüzü, el çantası, dürbün

birisi bir şeyler fısıldar ya

sanki utanç, sanki biraz da sırlı

mistik bir merasim başlayacak sonunda

sanki bir tartışma var da

sükûtu daha kıymetli sanki

kimisi parmak aralarından akıtır o zerreyi

kum saatine dönüşür inceldikçe gövdesi

tohumu eker boşluğa, hayallerini

sarkıtından düşmek üzere bir kuru damla

sözü unutulan ağaçtaki gizem de orda

ogün kaymak, aşk kere aşk, dize yayınları, s.36