Kamber ve Haziran

Gerçekte yük tutulmuş

nevale tamamdır

Kendini kandırmaya hazırdır kamber

Uydurduğu her yalanda

daha çok kendisi olan akşamlardan bir akşamdır

Ağır bir yağmur sonrası

suları çekilmiştir

Islak yatağında sessizliğin bu kenti

Efkar-ı umumiye önlerinde

kuşatılmış

çaresiz

çaredir bahar sarhoşluğu

ve haziran

Haziranda ben

Ben de biraz haziran olunca

Kambersiz düğün yapacağım kendime

Üstelik

Astarsız kimi ceplerimde

terkedilmiş bir ada taşımayı haketmiş olacağım böylece

Şimdi adam gibi adamdayım

–hakettim ya–

Uydurduğum her yalanda

daha çok kendisi olan gecelerden bir gece

artık terki diyar vaktidir meyhanede

Terkimde bahar

bir bahar ki

Bahar mı

Sarhoşluğum benim

benim bahar sarhoşluğum

fitil gibi kendini yakan

ve meyhaneye ateşe gelmiş gibi

bu dünyadan biri olan haziran

haziran haziran haziran

Bende biraz haziran

Haziranda ben

fitil gibiyim

Fitil gibi kendini yakan

tutuşturmak için fitili

meyhaneye ateşe gelmiş gibi

ateşine ihtiyaç duyulan

kadın mı

İçki mi

Şiir mi

Boş kibrit kutularında

bunca zaman taşınan

Kamberi yaktık

Sarhoşluğu kaldı yadigar

Benim bahar sarhoşluğum

Kamberden yadigar

İkisi de aynı şey olan

Azar azar ölüme doğru

Sarhoşsun

Aşıksın

Fitil gibisin

Sokak ortasında haziran

Sokağın ortasında

bana oyun oynar gibisin

Haylaz çocuklara karışan tanrım

Tanrım bu nasıl haziran

bu nasıl bahar

Sözde uzaktan sevgilim olurmuş

Sesi susmak gibi söylenen

Kadınmış

İçkiymiş

Şiirmiş geçen geceler boyu

Sözde uzaktan sevgilim olurmuş gibi

açarmış penceremi

çiğ toprak kokusu gelirmiş burnuma

Yağmur sonrası mı

Ölüm sonrası mı

ne desem

Sonrası işte

başlangıcı olan şeyler gibi

bir belirsizliğin sonu

Yani kambersiz düğün

Rüyamdaydı gerçek gibi

Kamber güldü bana

Bir daha güldü

giderek daha çok güldü

gül gibi halimize

Sonra katıldı

Katıldı gül gibi kurumaktan

sokak ayinlerinde

Sokak ayinlerinde

Tepemizde dönenen

muhabbet kuşları aşkına

içelim

İçelim dedik

—ayin bu ya—

İçtik

İçimi kurtlar yiyordu

Kurtlar içimi yiyordu

Sen kiminle dans ediyorsun gibi

kurtlarla dans ediyorduk sinemalarda

Çıkınca da sevişir gibiydik sanki

Sanki ben

kendimde değilmişim de

bir başkasında buluyormuşum kendimi

Kendimde bulduğum bir başkası gibi

Uğur Kaynar, Güncesika, Suteni Yayınları, S.47-51

Fotoğraf: Sivas Madımak Oteli, 2 Temmuz 1993, Metin Altıok, Uğur Kaynar ve Behçet Aysan